วุ่นวายใจ

 

 

 

วุ่นวายใจ   วุ่นวายใจ   วุ่นวายใจ   

ผิดคำพูดอีกจนได้ "_" ที่บอกจะอัพไดวันต่อมา

พอดีมันมีเรื่องโน้นเรื่องนี้เข้ามาทำให้ใจมันวุ่นวาย

พอใจมันวุ่นวายก็เลยพาลไม่อยากจับต้องอะไร

แต่ขอบอกว่าเข้าหน้าไดทุกวันนะคะ

อ่านไดโน้นไดนี้...อ่านหมดทุกคน แต่ไม่เม้นท์

ก็อย่างที่บอกใจมันวุ่นวาย...

อ่านเผื่อจะดึงใจออกจากความคิดฟุ้งซ่านได้บ้าง

แต่ทั้งอาทิตย์ตามไดน้องโบ ebola ทั้งไดเก่าไดใหม่

ทำให้ยิ่งเศร้าหนักเข้าไปอีก

ถ้าใครเป็นแฟนไดน้องโบจะรู้ถึงพัฒนาการของไดนี้ได้เป็นอย่างดี

ช่วงแย่ๆคราวก่อนโน้น...ช่วงท้องเจ้าขา...เจ้าขาออกมาดูโลก

เจ้าขาเริ่มโต...เริ่มจ้อ...และ....และ...ช่วงนี้ช่วงแย่ๆซึ่งเราคิดว่า

มันแย่ยิ่งกว่าคราวก่อนโน้นอีก...เศร้า...ทำให้เราถึงกะน้ำตาไหล

ไปกะไดในแต่ละวันของโบ

แต่เราเชื่อว่าน้องโบจะผ่านช่วงอ่อนแอนี้ไปได้

เราเชื่อว่าน้องเจ้าขาจะเป็นส่วนหนึ่ง...ส่วนที่สำคัญที่สุด

ที่จะดึงความเข้มแข็งของน้องโบกลับมา

ตัวเราเอง...ในฐานะแฟนไดคนหนึ่ง...ก็ขอเป็นกำลังใจให้น้องโบ

สู้ต่อไปค่ะ

วุ่นวายใจ วุ่นวายใจ วุ่นวายใจ 

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาหลังเลิกงานกลับบ้าน

ทอดด์โทรมาบอกเรื่องแด๊ด...

แด๊ดเดินไปหลังบ้าน...อยู่ดีๆเกิดอาการหน้ามืด และมีอาการวิงเวียน

เราได้ฟังก็ตกใจ...ถามหาแด๊ด...ทอดด์บอกขับรถกลับบ้านไปแล้ว

เราโมโห...ที่ไม่มีใครขับรถไปส่งแก

เราโมโห...เพราะภาพที่ผุดขึ้นในหัว...ถ้าระหว่างทางแด๊ดเกิดอาการหน้ามืด...

เราเกลียดภาพๆนี้

เราโทรไปหามอมเพื่อเช็คว่าแด๊ดกลับถึงบ้านรึยัง

ใจชื้นขึ้นเล็กน้อยที่มอมบอกแด๊ดถึงบ้านแล้ว

ถามว่าใจชื้นได้ตลอดมั้ย????

มันก็ไม่...เพราะตลอดทั้งอาทิตย์มานี้แด๊ดยังมีอาการหน้ามืดอย่างต่อเนื่อง

วันศุกร์แด๊ดไปหาหมอเพื่อเอ๊กซเรย์ MRI ซึ่งจะรู้ผลวันจันทร์

ซึ่งทั้งอาทิตย์มานี่...เราใจไม่ดีเลย

เมื่อวานออกไปดูพรมปูพื้นกะทอดด์แวะปั๊มน้ำมันเพื่อซื้อน้ำอัดลม

ระหว่างนั่งในรถก็คุยกันถึงเรื่องแด๊ด

ทอดด์บอกเพื่อนแด๊ดคนหนึ่งที่เพิ่งเสียก็มีอาการแบบนี้

เราตวาดทอดด์ให้หยุดพูด...พร้อมกันนั้นเราก็ร้องไห้

เรารู้ว่ามันเป็นวัฏจักรแต่เรารับไม่ได้กะการที่จะต้องสูญเสีย

บางครั้งสัจธรรมมันก็เป็นความจริงที่โหดร้ายที่สุด

วุ่นวายใจ

 

กลับมาเรื่องเบาๆกันดีกว่านะคะ

วันอังคารไปปิ๊กนิกฉลอง4th Julyกัน

ทุกคนชอบBBQ Pulled Porkกันมากแม้แต่เด็กๆ

ไม่มีใครแตะเบอร์เกอร์กันเลยซักคน

เรากะเดม่อนเล่นดอกไม้ไฟกัน

ใครจะถ่ายรูป...ใครจะกิน...ใครจะทำอะไร เราสองแม่ลูกไม่สน

เล่นดอกไม้กันอย่างเดียว...เดม่อนชอบประทัดกะพลุที่สุด

ประทัดที่ชอบเนี่ยไม่ใช่แบบจุดเป็นดอกๆด้วยนะคะ

คุณชายเธอชอบแบบจุดเป็นชุด...เราซื้อมาสามชุด ชุดนึงมีพันดอก

คิดดูจุดทีก็แบบรัวๆกันไม่มีหยุด

เดม่อนบอกปีหน้าซื้อเยอะๆเลยและซื้อชุดสี่พันดอกด้วย

คงมันส์น่าละเคอะ...พันดอกยังแบบรัวหูจะแตก

ชุดสี่พันดอกเนี่ยคงหูแตกกันไปข้าง

วุ่นวายใจ

เดม่อนมีแฟน

เราไม่รู้ว่าพ่อแม่เด็กคนอื่นเป็นยังงัยกะการที่ลูกชาย-ลูกสาวมีแฟนตอนอายุสิบสอง-สิบสาม

แต่สำหรับเรากะทอดด์ เรารู้กันว่ามันเป็นแค่ปั๊บปี้เลิฟ

และเด็กๆในวัยนี้ถ้ายิ่งห้ามจะเหมือนยิ่งยุ

และอะไรที่ถูกห้ามเมื่อเค้าแอบทำเค้าก็จะเก็บเป็นความลับ

เรากะทอดด์เลี้ยงเดม่อนแบบเปิดใจ

เราจะล้อเรื่องนี้กะเดม่อนบ่อยๆ

เราเคยคุยกะเดม่อนตั้งนานมาแล้วว่าถ้าจะมีแฟนเนี่ยเราไม่ว่า

แต่เรื่องเรียนต้องดีด้วย...วัยอาจจะไม่สมควรที่จะมีแฟน

แต่เราไม่ห้ามขออย่างเดียวห้ามปิด

ถ้าปิดและเรารู้ทีหลังอันนั้นโทษจะหนักมาก

เดม่อนจึงไม่เคยมีความลับอะไรกะเราเลย

เดม่อนจะเป็นคนมีแฟนไม่ทน

อาทิตย์-สองอาทิตย์แกก็แบบเบื่อ หรือทนไม่ได้

ถ้าเด็กผู้หญิงจู้จี้กะแกจนเกินไป

แฟนคนก่อน...ทีน่า...เป็นคนขอเป็นแฟนกะเดม่อน

พอเดม่อนตกลง...ทีน่าก็แบบเกาะแจ

เดม่อนจะนั่งกินข้าวกลางวันกะเพื่อนก็ไม่ได้

จะชวนเธอมานั่งรวมกะเพื่อนก็ไม่ได้...เธอจะแบบต้องรู้หมดว่า

ทุกวินาทีเดม่อนทำอะไรอยู่...เดม่อนก็กลับมาบ่นๆๆๆๆกะเรา

ถามเราว่าถ้าจะบอกเลิกกะผู้หญิงต้องทำยังงัย

เราก็แนะนำไปว่า "ช่วงนี้ยุ่งๆอยู่กะหลายเรื่อง...เรื่องเรียน...เรื่องกรีฑา

คงไม่มีเวลามากนัก ขอพักเรื่องแฟนและเป็นเพื่อนกันก่อนได้มั้ย?

ถ้าทีน่ารอไม่ไหวก็มีแฟนคนอื่นได้...."

เดม่อนก็โอเคจะลองคุยดู...แต่แบบวันแล้ววันรอด

ก็ยังไม่มีความกล้าที่จะบอกเด็กผู้หญิงซักที

จนวันหนึ่งทีน่าถามเดม่อนระหว่างเพื่อนกะเธอเดม่อนจะเลือกใคร

เดม่อนบอกเพื่อน...ทีน่าก็โกรธและเลิกกะเดม่อนไป...

ฮู้ว์....รอดตัวไปนะเดม่อน..
แฟนคนปัจจุบัน...เทรว่า

เดม่อนเพิ่งคบก่อนโรงเรียนปิดภาค จึงยังไม่รู้ว่าจะคบกันได้นานแค่ไหน

เทรว่า เป็นตัวอย่างของเด็กที่พ่อกะแม่ห้ามคบกะแฟนได้เป็นอย่างดี

คือแอบคบกะเดม่อน อาทิตย์ก่อนโน้นชวนเดม่อนไปว่ายน้ำ

ก็ต้องชวนเพื่อนไปเป็นโขยง

เดือนหน้าจะมีงานสวนสนุก เดม่อนกะจะชวนเทรว่าไป

เรากะทอดด์คงต้องเป็นผู้ปกครองเด็กในวันนั้น

เพราะทีแรกกะจะแค่ไปส่งเดม่อนกะจอร์แดนที่งานแล้วปล่อยไว้

แต่ถ้าเทรว่าตกลงไปด้วยเรากะทอดด์คงต้องไปด้วย

ไม่งั้นพ่อกะแม่ของเด็กผู้หญิงคงไม่อนุญาติ

ซึ่งคงไม่ใช่แค่เทรว่ากะเดม่อน

จำเป็นต้องชวนเพื่อนของเด็กทั้งสองไปด้วย ยังไม่รู้ว่ากี่คน

วุ่นวายใจ 

พูดถึงงานแฟร์...ปีนี้ไม่มีการแข่งขันการทำอาหารจากเนื้อหมู

เราเข้าร่วมหลายอย่างเหมือนกัน

เอาไว้ตัดสินใจได้ว่าจะส่งอะไรเข้าร่วมแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะคะ

วุ่นวายใจ  

วันนี้ระหว่างทำงานอยู่...รู้สึกแปลกๆเหมือนมีคนมอง

แต่หาไม่เจอ....

ซักพักใหญ่มีผู้หญิงสูงอายุ(ราวๆ50-60)สองคนเข้ามาคุยด้วย

เค้าถามว่า สนใจการประกวดมิสทีนมั้ย????

ไอ้เราก็แบบ WHAT???????

เค้าก็ย้ำอีกทีว่าสนใจการประกวดมิสทีนมั้ย

เราเลยบอกคงไม่เพราะ........

1.ไม่ทีนแล้วค่ะเดือนหน้าก็จะสามสิบแล้ว

2.ไม่มิสแล้วค่ะแต่งงานมาได้ห้าปีแย้ว

เค้าทำหน้าแบบไม่ค่อยเชื่อซักเท่าไหร่

แต่ก็ยังแบบ...งั้นประกวดมิสซิสละกัน

ด้วยความที่เราทำงานอยู่ไม่ค่อยมีเวลาคุยมาก

เค้าเลยบอกเดี๋ยวพรุ่งนี้จะเดารายละเอียดมาให้อ่าน

และขอชื่อกะนามสกุลไว้ เราก็บอกไป

เค้าบอกเค้ามีเพื่อนอยู่ที่นี่นามสกุลเหมือนกะเรา

เราเลยถามว่าเพื่อนชื่ออะไร

เค้าบอก แพทริเชีย.... เราบอกนั่นน่ะแม่สามีเราเอง

เค้าตื่นเต้นใหญ่บอกไม่ได้เจอมานานสิบปีแล้ว

ตอนมอมมารับเรา(เพราะไปทานข้าวกลางวันร้านใกล้ๆเลยแวะเช็คว่าเราเลิกงานรึยัง)

เราเลยถามว่ารู้จักคนชื่อนี้รึเปล่า

มอมบอกเป็นเพื่อนสมัยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ให้ไวกิ้ง

โลกมันกลมจริงๆนะเนี่ย

ตกลงพรุ่งนี้ระหว่างทำงานมอมจะเป็นคนมาที่ร้านและคุยรายละเอียดกะเค้า

ส่วนเราเองยังไม่รู้หรอกว่าจะทำรึเปล่าเพราะ...

1.ไม่สวย

2.เตี้ย

แต่ก็นะไอ้คำว่าไม่สวยของคนไทยเนี่ยอาจจะสวยของฝรั่งก็ได้

เหมือนมีคนเคยว่าเราบ่อยๆงัยว่าได้ผัวฝรั่งเพราะฝรั่งชอบผู้หญิงไทยขี้เหร่

ม่ายรู้...เดี๋ยวฟังมอมก่อนละกันแล้วค่อยมาบอกว่าจะยังงัย

.

.

.

วุ่นวายใจ 

Update By AngelFarah

{{{9789}}}

     Share

<< bug offสารพัดสารพัน >>

Posted on Wed 12 Jul 2006 5:01

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

Las Vegas here I come
รวมๆกันมาอัพ
BlueAngel and เฉลยเลือดนางฟ้า
เลือดนางฟ้า
สารพัดสารพัน
วุ่นวายใจ
bug off
Up Side Down Pizza
MOOD
แค่ฝันหรือตั้งใจจริง?
Bored

Aeh
Moddum
Nana
Redblood
wibunsiri
Noon
Ann
P'Koy
Prissi
Nong Tarn

 

 

 

 


Thank you for every pic

Theme By tarn