ridiculous

 

 

 

ridiculousridiculousridiculous

เหนื่อยและยุ่งทั้งอาทิตย์เลย

เริ่มตั้งแต่ต้นๆอาทิตย์ ขนย้ายของต่างๆจากห้องซักรีด

ไปจุไว้ที่ห้องออกกำลังและห้องกลอง(ของทอดด์)

ช่างเข้ามารื้อเพดานและเอาแอร์คอนดิชั่นนิ่งออกวันจันทร์

ตะแรกคิดว่าคงติดตั้งเสร็จวันอังคาร

เลยพากันทนร้อนนอนตากพัดลมกัน

เพราะไม่อยากไปรบกวนมอมกะแด๊ด

ปรากฏวันจันทร์ช่างเข้ามาวัดและรื้อฝาห้องน้ำชั้นล่าง

และบอกส่วนของแอร์คงเสร็จปลายอาทิตย์หน้า

ไอ้เราก็ว๊ากใส่ทอดด์เลยแหละอิตอนรู้

ตอนเย็นมอมโทรมาเช็คว่าจะไปค้างที่บ้านรึเปล่า

เราได้แต่บอกว่าจะลองทนดูอีกซักคืนเพราะเค้าพยากรณ์อากาศไว้ที่50องศา

และจะมีลมพัดตลอดเวลาคงจะไม่แย่เท่าไหร่

เลยทนร้อนกันทั้งอาทิตย์เลย ซึ่งจริงๆมันก็ไม่ร้อนซักเท่าไหร่หรอกเพราะช่วงนี้ฝนพรำทุกวัน

อาทิตย์หน้าค่อยว่ากันอีกทีว่าจะย้ายไปบ้านมอมกะแด๊ดรึเปล่า

ridiculousridiculousridiculous

เรื่องตุ่ม

ตอนนี้หายแล้วค่ะ แต่ไอ้ด่างๆดวงๆก็ยังอยู่

ก็ทายาที่หมอให้มาและโปะโลชั่นก่อนนอน

ต่อไปนี้คงจะแอบขี้เกียจทาโลชั่นไม่ได้แล้วล่ะ

ไปซื้อEucerinตามคำแนะนำของพี่จิมาใช้แล้วล่ะ

ทุกวันนี้หลังอาบน้ำก็แบบนอนอ้าซ่าเรทอาร์ให้สามีลงน้ำมัน เอ้ยยยย...ทาโลชั่นให้

แปลกดีมั้ย????

ตอนอยู่เมืองไทย...ไม่เค้ย...ไม่เคยจะมีปัญหาเรื่องผิว

พอย้ายมาอยู่ที่นี่ผิวแห้งมากเลย แถมแพ้พวกแมลงอีกต่างหาก

ถ้าโดนยุงหรือแมลงกัดทีก็จะบวมตรงที่โดนกัด

สองวันก่อนโดนตัวอะไรไม่รู้กัดที่มือ...ตัวมันเล็กๆอ่ะ เล็กกว่ายุงเยอะเลย

มือบวมฉึ่งเลย...นึกถึงถุงมือหมอที่เป่าลมเข้านะ...แบบนั้นเลยแหละ

ต้องแช่มือในน้ำร้อนผสมเกลือเอพสัน

ตอนนี้ยุบละแต่ยังเป็นรอยแดงๆตรงที่โดนกัดอยู่

บอกกะทอดด์ว่าอิตอนที่อยู่เมืองไทยคงด้วยความที่อากาศไม่ค่อยดี

ร่างกายก็เลยสร้างภูมิต้านทานแบบ Immune System (โหย...คิดได้งัยเนี่ย...)

ทำให้ร่างกายไม่ค่อยมีปัญหาอะไร

แต่พอย้ายมาอยู่ที่นี่ภูมิต้านทานมันเกิดสับสน ไม่รู้จะต้านทานอะไรดี

เลยแปรสภาพเป็น Confusion System (อีกละ...เก๋จริงๆเลยเรา...น่าจะไปเป็นหมอนะเนี่ย)

แพ้ไปทุกอย่าง ฝุ่น แมลง และอากาศ

ridiculousridiculousridiculous

พักนี้ที่ทำงานไม่มีอะไรตื่นเต้นนักหรอก

แต่เรารู้สึกเริ่มรำคาญนายแดนนี่มานิดๆ

ชอบมาบ่นเรื่องอะไรไม่รู้ซ้ำๆซากๆ เกี่ยวกะปัญหาชีวิตของแกอ่ะ

แรกๆก็แบบเออ...เห็นใจให้คำแนะนำไป

แต่แบบต้องฟังปัญหาเดิมๆทุกวันนี่ก็เริ่มเซ็งนะ

เพราะเราเองก็ได้แต่พูดซ้ำๆกะที่เคยบอกไปนะแหละ

ตรูเองก็มีปัญหาชีวิตให้คิดเหมือนกันนะเฟ้ย...

(อันนี้ได้คิดนะ..เพราะก็ยังฝืนยิ้มและพูดประโยคเดิมๆไปเหมือนเคย)

แถมวันก่อนคุณแกเชิญตัวเองมาเป็นแขกที่บ้านเสร็จสรรพหลังเลิกงาน

ไอ้เราก็แจ้นโทรหาทอดด์เลย ให้รีบกลับบ้าน

ไม่ได้กลัวแต่เบื่อฟังอ่ะ...ต้องฟังที่ทำงานทุกวันนี่ก็แบบหูแฉะแล้วอ่ะ

โทรหาทอดด์ เพราะ...ด้วยความบังเอิญมาก

ในอดีตนานมาแล้วตั้งกะทอดด์อายุ14-15 โน่น

เคยไปฝึกงานดีเจที่สถานีวิทยุและอิตอนนั้นแดนนี่ก็เป็นดีเจอยู่ที่นั่น

และพอทอดด์ผ่านช่วงฝึกงานก็ได้ทำงานสถานีเดียวกันกะแดนนี่

เพียงแต่คนละกะ...แดนนี่ทำตอนกลางวัน ส่วนทอดด์ทำตอนกลางคืน

เราก็เลยแบบ...ถ้าทอดด์กลับบ้านก็จะได้คุยรำลึกความหลัง

โดยที่เราจะได้ไม่ต้องนั่งฟังเรื่องน่าเบื่อ (ใจร้ายไปมั้ยเนี่ย?)

ทอดด์ก็แบบอีก15นาทีจะถึงบ้าน

เราก็เลยออกมาเปิดโรงรถและนั่งคุยกะแดนนี่รอที่หน้าบ้าน

ส่วนใหญ่จะนั่งฟังมากกว่า...จะเรื่องอะไรซะอีกล่ะ

ก็ไอ้ปัญหาชีวิตเดิมๆน่าเบื่อๆ ของแกนั่นแหละ

ทอดด์ก็ไม่มาซักที ไอ้เราก็นั่งหาวไป ฟังไป พูดประโยคเดิมๆไป

จริงๆก็รู้สึกสงสารเหมือนกันเพราะดูเหมือนแกไม่ค่อยมีเพื่อนซักเท่าไหร่

ส่วนไอ้เรา (ขอพูดแบบเห็นแก่ตัวนิดๆนะ) ไม่ได้อยากมีเพื่อนซักเท่าไหร่

ไม่ใช่สิ...เป็นคนมีเพื่อนยาก เข้ากะคนง่าย แต่มีเพื่อนยาก (เข้าใจลำบากมั้ยเนี่ย)

คือแค่แบบว่าจะสนิทได้ในระดับหนึ่ง แต่จะให้ลึกๆคงแบบขอซักระยะหนึ่งนะ

ที่เป็นแบบนี้คงเพราะเจ็บกะคำว่า “เพื่อน” มาเยอะอ่ะ

มีประสบการณ์แย่ๆกะคำว่าเพื่อนมาเยอะมาก

ทุกวันนี้เพื่อนในเมืองไทยที่เหลือจริงๆ คงมีแต่ เอ๋

ridiculous

น้องเอ้

ridiculous

กะพี่ฟ้ามั้ง

ridiculous

(จริงๆแล้วพี่ฟ้าอยู่อิตาลีเป็นส่วนใหญ่)ที่เรารู้สึกดีด้วยมากๆ

และเพื่อนอีกส่วนที่ยังไม่เคยเจอกันแต่รู้สึกดีๆคงเป็นที่นี่แหละ...ไดคลับของพวกเรา

คงต้องมีซักวันที่จะได้เจอกันตัวเป็นๆ

...กลับมาที่เรื่องแดนนี่ต่อ...
ก็คุย(ฟัง)ตั้งนานสองนานแหละทอดด์ยังไม่มาซักกะที

จนเดม่อนโทรมาจากบ้านเพื่อนเพื่อขออยู่เล่นต่อ

เราก็เลยทำเป็นพูดในทำนองจะออกจากบ้านและให้โทรมาเช็คเรื่องเวลาอีกที

แดนนี่ถามว่ามีธุระเหรอ? เราเลยบอก..อ๋อ..ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก

พอดีแม่ของทอดด์จะมารับไปที่บ้านเพราะจะค้างที่นั่น (โกหกหน้าตาย)

แดนนี่เลยขอตัวกลับไป...

เรารีบโทรไปเฉ่งทอดด์ที่ทิ้งให้้เรารับหน้าคนเดียว

ทอดด์หัวเราะและบอกงานยุ่งจริงๆ ปลีกตัวไม่ได้เลย

ridiculous

น้องอ้อ...พี่บิวได้รับพัสดุตั้งแต่วันพุธแล้วนะจ๊ะ...ขอบคุณมากๆเลยจ้า...ช่วงนี้พี่บิวยุ่งจริงๆ

เอาไว้เรื่องชั้นล่างเสร็จเรียบร้อย จะทำอะไร(????)ส่งไปให้นะจ๊ะ

พี่จิ...ขอบคุณมากเลยนะคะสำหรับคำแนะนำเรื่องโลชั่น...ช่วงนี้บิวกะลังอัพเดทแอดเดรสอยู่เลยอยากจะรบกวนพี่จิส่งที่อยู่ใหม่ให้บิวด้วยค้า...

พี่หน่อย... เรื่องราคา บิวไม่ได้สนใจหรอกค้า...ยิ่งถูกยิ่งดี...เมื่อก่อนตอนอยู่เมืองไทยบิวใช้สมูทอี ซึ่งไม่มีฟองเหมือนกันและก็ดีจริงๆ แต่ที่นี่เค้าไม่มีขายค่ะ บิวเลยใช้ของนูโทรจีน่าแทน

Everybody....พักนี้อาจจะได้อ่านอย่างเดียวแต่ไม่ได้ทิ้งเม้นท์นะคะ แต่จะพยายามให้รู้ค่ะว่าไปเยี่ยมกันจริงๆ ไม่ได้แค่เป็นข้ออ้าง

ridiculous

{{{9251}}}

     Share

<< just somethingBored >>

Posted on Sat 10 Jun 2006 23:49

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

bug off
Up Side Down Pizza
MOOD
แค่ฝันหรือตั้งใจจริง?
Bored
ridiculous
just something
สัพเพเหระ
อัพแล้วเด้อค่ะ
เงินสิบล้าน
เคยเห็นมั้ย......กรุงเทพสวย

Aeh
Moddum
Nana
Redblood
wibunsiri
Noon
Ann
P'Koy
Prissi
Nong Tarn

 

 

 

 


Thank you for every pic

Theme By tarn